Şair Necati COŞKUN Resmi Web Sitesi

Kadın Affeder Unutmaz PDF Yazdır e-Posta
  
Perşembe, 12 Ekim 2006 16:50

KADIN AFFEDER UNUTMAZ

 

Bazen en yakın dostumuz, bazen de arkadaş

En yakın dert ortağımız, çok iyi bir sırdaş

O kırılmaya dayanamaz, gözlerinden akar yaş

Affetse de her şeyi, o ki unutamaz gerçeği


Evinde al yazmalı, cephenin karafatmasıdır

Onun arzusu dileği, evladının adam olmasıdır

Duygusallığı bile, bile yüreğini yakmasıdır

Onu bir şey avutmaz, o anadır hiç unutmaz


O bir gül bahçesidir, tohumdan yetiştirir gülleri

O gülleri sevip okşayanın mis gibi kokar elleri

Helede! Yavrum kuzum diye konuşan o dilleri

Ana olduğunu söyler, ondan olur paşalar beyler


İncitmeye gelmez, kırıstal cam gibidir. Kırılır

Yavrusu için canını verir, yerli yerince darılır

Bağda bahçede çalışır, elleri ayakları yarılır

Onada anası üzülür, gözlerinden yaş süzülür


Coşkunum! Anamı bilmem, nice has analar bilirim

Anam diye ağlayanı görünce, dayanamam eririm

Peygamberimi bile doğurandır, ona canımı veririm

Analar başlarımızın tacı, onlardır derdimizin ilacı

02.02.1996

 

Son Güncelleme ( Perşembe, 08 Temmuz 2010 18:01 )